In 1856 huurden twee spoorwegbeambten, de heren van den Bergh en van der Valk een spoortuintje in de Rotterdamse binnenstad om hun verzameling exotische vogels onder te brengen. Deze hobby groeide uit tot de oprichting in 1857, van 'De Rotterdamsche Diergaarde'. De eerste directeur was Henri Martin, oorspronkelijk leeuwentemmer van beroep. Geleidelijk breidde de dierentuin zich uit. Een groot apenhuis, roofdierengebouw, vogelhuis, reptielenhuis en vele andere dierverblijven verrezen en de verzameling dieren en planten groeide.

In 1937 besloot het gemeentebestuur van Rotterdam dat de Diergaarde uit het stadscentrum moest wijken voor stedelijke bebouwing. Het jaar erop begon men met de bouw van de nieuwe Diergaarde 'Blijdorp', genoemd naar de polder Blijdorp, waar de tuin nog steeds gehuisvest is. Architect S. Van Ravesteyn kreeg de opdracht voor het ontwerp. Blijdorp werd hiermee een van de eerste tuinen ter wereld die in zijn geheel door één architect ontworpen was. Toen de overgang in volle gang was, bombardeerden de Duitsers de binnenstad en daarmee ook de Diergaarde. De chaos was enorm en vele dieren overleefden het bombardement en de vuurzee niet. Voor zover mogelijk werden de overlevende dieren overgebracht naar Blijdorp, waar men nog volop bezig was met de bouw van de nieuwe tuin. Op 7 december 1940 werd de nieuwe Diergaarde officieel geopend.